9 Comments

  1. 9

    من کسی نیستم فقط خودمم

    جناب کسی در این شهر!!!!
    که ظاهرا در این شهر نیستید وگرنه واقعبینتر می بودید. من این رسم گداپروری را تحت هر عنوانی محکوم میکنم. کاری که باید دولت مسول آن باشد و به نیاز نیازمندانش پاسخ بگوید روی دوش مردمانی افتاده است که خود فقر دامنگیرشان است. کاری را که دولتمردان شانه از آن خالی میکنند کجایش خوب است؟ کجایش باید بهتر و خوبتر شود. کمی درک اجتماعی و فرهنگی و روانشناسانه داشته باشید لطفا.

    پاسخ دادن
  2. 8

    شهروند

    با سلام با بخش اعظمی از سخنانتان مخالفم در این گونه موارد باید کمترین نظارت ممکن صورت گیرد و خود را تافته جدا بافته ندانیم ما نیز باید همانند اصل این جریان با آنها همسو باشیم
    انتقاد پذیر بودن نعمتی ست که به هرکسی عطا نمیشود!!!!!!!

    پاسخ دادن
  3. 7

    پیمان محمدی

    با سلام وجدانا دیگه سوژه ای به غیر این دیوار مهربانی وجود نداره که هر روز درباره ش مقاله و نقد میشه …

    پاسخ دادن
  4. 6

    متین

    ضمن عرض تشکر و خسته نباشید خدمت همه ی زحمتکشان محترم باید عرض کنم که این دیوار برای بار اوله که اجرا میشه و انشاءالله در آینده بهتر هم خواهد شد پس اگر مشکلی هست شاید فقط دلیل بی تجربگی باشه

    پاسخ دادن
  5. 5

    دردمند

    بنده نیز با دیدن مطلب قبلی انتقادی در این خصوص کنجکاو شده و به محل سرکی چند لحظه ای زدم و آنچه را دیدم که نگارنده محترم و کنجکاو (آقای وفائی )دیده و به قلم آورده است . درود بر بانیان و زحمتکشان این جهاد عظیم و دو صد درود بر شهروندان فهیم و نوع دوست شهرمان

    پاسخ دادن
  6. 4

    کسی در این شهر

    سلام و خسته نباشید به تمام دوستان و صاحبان دغدغه.
    همه چیز خوب و خوش نبود و این در لابلای توضیحات دوستمان و مطلبشان عنوان شده بود. تنها یک چیز باید عرض کنم و آن اینکه:
    همیشه میگوییم برای بار اول بوده و در دفعات بعد امیدواریم بهتر باشد و از این دست سخنان.
    من نظرم این است که با توجه به سطح بالای فرهنگی جامعه ما و تحصیلکردگان زیاد و تجربه جاهای دیگر، گفتن اینچنین موضوعی کمی نشان از دست کم گرفتن خودمان است.
    راست است که میگویند یک شبه نمیشود راه صد ساله را رفت!
    اما آیا امکان ندارد که یک شبه راه چند ساله را رفت؟
    آیا روز یا فرصت آن نرسیده که دیگر تجربه را دوباره تجربه نکنیم؟
    من فکر میکنم با توجه به نکاتی که عرض کردم، زمان آن فرا رسیده است که بتوانیم و بشود که در هر بار انجام یک کار جدید در شهرمان (ولو در کل جهان هم یک بار اتفاق افتاده باشد) بهترین شکل انجام را در پی بگیریم یا دست کم توجیهی از کمی و کاستی نکنیم!
    بی تعارفتر عرض کنم: هرگز نگوییم که دفعه بعد به رفع نواقص میپردازیم، چرا که ممکن است دفعه بعدی وجود نداشته باشد.
    شاید این سخنان من مخالفینی داشته باشد یا کمی رویایی بنظر برسد، اما همیشه رویاها بوده‌اند که بشر را به این مرحله رسانده‌اند.
    نمیدانم آیا مطلب را به اندازه کافی تشریح کردم یا نه. به هر حال دیگر لازم به توضیح بیشتر نمیبینم و اشاره کنم که فردی ایده‌آال‌گرا نیستم و خودم را فردی واقع‌بین میدانم!!!

    پاسخ دادن
  7. 3

    نیازمند

    خدا دل انهایی را که دل خانواده ما را شاد کردند شاد کند همین برای انها کافیست.

    پاسخ دادن
  8. 1

    مصباح محمد نیا

    سپاس از شما که یک طرفه به قاضی نرفتید و بررسی حضوری را بر انتقادهای ایده آل گرایانه ترجیح دادید.

    پاسخ دادن

نظر دادن

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *