4 Comments

  1. 3

    ناشناس

    فه رزانه خان سوپاس بو ئه و با به ته جوانه ت له سالیادی کوچی دوایی فه رهادی سانی جیی شانازیه کچیک له ناوچه ی ئیمه به م جوره جوان و پاراو به زمانی کوردی ده نوسی هیوام ئه وه یه روژیک هه مو کوردیک بتوانیت به کوردی بنوسیت و بخوینیت

    پاسخ دادن
  2. 2

    ناشناس

    بیدار شو خالو که عزیز شده ای تویی که در فقر مطلق زندگی کردی و به مظلومانه ترین شیوه وفات بیدار شو که همه خالو شناس شده اند

    پاسخ دادن
  3. 1

    ناشناس

    سلام
    جاداره در مورد این مسئله که چرا چهره های ما بعد از مرگ عزیز میشن یخورده فکر کرد . یادم میاد سال به سال کسی احوال این مرد بزرگ رو نمیپرسید و اگر از بازدید کننده ای درخاست پول برای بازدید میشد جواب درخوری داده نمیشد . مراسم خاکسپاری ایشان به ساده ترین شکل ممکن انجام شد و در گمنامی کامل به خاک سپرده شد . یاد گرفتیم از اسامی استفاده ابزاری کنیم البته بعد از مرگ.

    پاسخ دادن
    1. 1.1

      نورالدین یوسفی

      با سلام سپاس از خانم هدایتی زاده که به این شیوایی در باره خالو حسین نوشته اند.
      در مورد اهمیت دادن به بزرگانمان تنها بعد از مرگشان حق با شماست ولی در مورد خالو حسین با توجه به رشد فضای مجازی و بازتاب اثر ایشان تا حدودی برای مردم شناخته شده بود و قدرش را می دانستیم. خودم شخصا چندین بار خدمت ایشان رسیدم و پای صحبتشان نشستم و مطلبی هم در سال ۱۳۹۴ در مورد این فرهاد زمان در سایتم نوشتم. روحش شاد و یادش گرامی باد.
      فرهادی که بی شیرین کوه می کند:
      http://nyousofi.ir/?p=497

      پاسخ دادن

نظر دادن

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.