2 Comments

  1. 2

    اهل پاوه

    باعرض سلام و خسته نباشید واقعا درست است . آقای غلامی من کسانی را می شناسم که آنقدر خوب هستند که خلق محمدی هم دروجودآنها است. ولی در جامعه ما هیچ نقشی ندارند هیچ کس آنها را نمی شناسند. حضورتان عرض کنم در گردن آهو بو ی خوشی است که یک ذره آن چقدر قیمتی وناب وبا ارزش حتا از طلا هم ارزشش بیشتر است . من این اشخاص ها را به آن تشبیه کرده ام .و ما باید تلاش کنیم که از این عزیزان دعوت کنیم.تا امسال آنها در جامعه ما زیاد شوند.

    پاسخ دادن
  2. 1

    عبدی

    فقط خدا میداند کی خوبه کی نا لایق!،ابتدا همه با باور محکمی وعده و وعید میدن ،عهد می بندن باخدا شرط و شروط میگذارند،بعد وقتی بر مسند ریاست و آرزوهایشان تکیه میدن فراموش میکنن برای چی آمدن، بامردمی که عهد بستند بیگانه میشن (یادم تورا فراموش!!)چه زودفراموشکار میشن چقدر زود قصه آنها هم تکراری میشه ،اینچنین این قصه هم ادامه دارد…و این نیز بگذرد.اینگونه است تاریخ رقم میخوردددددد

    پاسخ دادن

نظر دادن

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *