قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی
شما اینجا هستید
اخبار » تعرض به انسانیت هرگز/ کوثر فخری

پایگاه خبری تحلیلی سلام پاوه : «نوشتن یک جمله درست، سخت ترین کار دنیاست.»ارنست همینگوی

از تاریخ 17 مه 1865 ميلادي که اتحاديه تلگرافي بين المللي در پاريس تشكيل شد، تاکنون که دنیایی مجازی همه زندگی انسان های امروزی راsalampaveh.ir فرا گرفته صدو پنجاه سال می گذرد. عصر ارتباطات و انفجار اطلاعات ویژگی مهم تمدن کنونی جهانی است. این دنیا و فضای مجازی؛ محلی شده است برای انتشار و به اشتراک گذاشتن آرزوها و تفکرات افرادی که می خواهند تجربه‌ی خود را با دیگران در میان بگذارند و مکانی برای تخلیه‌ی احساسات است. اما سوال اینجاست که افراد و کاربران می توانند از لحاظ عرفی؛ شرعی و قانونی فضای مجازی را مکانی برای خودنمایی و گاه تخریب شخصیت سایر افراد نمایند؟ در شهرهای کوچکی مانند پاوه؛ که تقریبا بیشتر ساکنین آن همدیگر را می شناسند؛ چگونه باید در این فضای مجازی نفس کشید؟! آیا مدیران سایت‌ها و وبلاگ‌ها؛ رسالت خود را بر پایه و اساس درستی بنا نهاده‌اند؟ آیا مخاطبین این رسانه‌های الکترونیکی و سایبری به همه حقوق خویش به عنوان مخاطب واقف هستند؟ و هزاران اما و آیای دیگری که شاید در این مجال، نتوان همه آنها را گنجاند. موضوعی که در این مطلب به اختصار به آن پرداخته ام، موضوع جرائم اینترنتی با طرح سوالِ تعرض به شخصیت افراد در دنیای مجازی است؛ که متاسفانه اخیرا در سایت ها و شبکه های اجتماعی شهرستان پاوه با آن مواجه بوده ایم. موضوعی که یا به وسیله گردانندگان سایت ها یا با نظرات افراد گمنام در سایت ها و شبکه های اجتماعی درج شده است.

اما اولین و مهم ترین عامل بازدارنده جرائم اینترنتی و سایبری، شریعت و دینمان است که البته اولین و مهم ترین ویژگی هر جامعه؛ تدین و گرایش مذهبی آن نیز می‎باشد. ویژگی که شاید بیشتر مرزهای جغرافیایی اکنون جهان نیز بر اساس آن شکل گرفته اند. دین اسلام یک رکن جدانشدنی از مردم منطقه اورامانات و بخصوص شهرستان پاوه بوده و هست.

باید دید که این باور در دنیای مجازی و سایت ها و … چگونه خود را نشان داده است و کاربران این خطه تا چه اندازه دستورات دینی خود را در این دنیای مجازی رعایت کرده‌اند. همانگونه که هر مسلمانی به آن واقف است، در دین مبین اسلام سه اصل از جایگاه خاصی برخوردار است:اصولی که بنیاد اجتماع برآن نهاده شده و روابط انسان ها با آن تنظیم می شود؛ سه اصل حفظ جان و مال و عرض(آبرو) هستند. در همه آموزه های اجتماعی اسلام حفظ این اصول به عنوان اصل احکام بر احکام و قوانین و روابط اجتماعی مد نظر قرار گرفته است و همانند عدالت هرکجا که اصلی با این سه اصل مخالفت کند به طور خودکار از اعتبار خارج می شود مگر آنکه دلیل محکم و استواری در برابر این سه اصل حاکم وجود داشته باشد. گاهی در شبکه های اجتماعی و دنیای مجازی پیش می آید که مکانی برای تخریب، غیبت و سطحی نگری در مورد افراد باشد که بدون مطالعه، راجع به فردی قضاوت می کنند و به انتشار اکاذیب می پردازند در حالی که در دین و شریعت ما غیبت کردن و تهمت زدن به شدت نفی شده است. سوال اینجاست کاربر مسلمان هم خطه ای ما که در سایت ها و اپلیکیشن ها و نرم افزارهای مختلف و رنگارنگ شبکه های اجتماعی، فعال است؛ آیا آموزه های دینی خود را درست رعایت می کند؟ آموزه هایی که فقط در دین اسلام بر رعایت آنها تاکید نشده است؛ بلکه همه ادیان آسمانی و حتی قوانین انسانی بر رعایت درست آنها اصرار دارند. از تهمت و افترا زدن به اشخاص گرفته تا دروغگویی و مسخره کردن سایرین و … در جامعه ای که تهمت رواج یابد ، حسن ظن را به سوء ظن و اعتماد عمومی مردم را از یکدیگر سلب می شود و زمینه ی هرج و مرج فراهم می گردد ، یعنی هرکس جرات می کند که هرچه می خواهد بر ضد کسی به زبان آورد و هر دروغ و تهمتی را می خواهد بیان کند . مهم ترین وظیفه شرعی و البته انسانی یک مسئول سایت یا یک کاربر؛ حفظ شانیت و کرامت انسانی همه افرادی است که در دنیای مجازیشان وارد می شوند و از آنها اسم برده می شود.

دومین عامل بازدارنده جرائم سایبری، قانون است. بر اساس قانون مجازات اسلامی هر کس نوشته یا مطلبی را به کسی انتساب دهد که واقعیت نداشته باشد و مشتمل بر توهین و اکاذیب شود، قابل تعقیب است و چون وبلاگ‌نویسان مطالب خود را به نوعی نشر می‌دهند، مشمول این قانون می‌شوند . برای تخطی نکردن از قانون؛ مفاهیم اساسی خبر نویسی روشن و واضح هستند و عبارتند از : درستی ، روشنی و جامعیت خبر. مفاهیمی که صد البته باید در سایت های خبری و وبلاگ های محلی؛ همه ملزم به رعایت آن باشند. به تعبیری دیگر خبر اعلام و بیان وقایع جالب زندگی اجتماعی و نقل عقاید وافکار عمومی است و گزارشی ساده ، خالص ، مناسب ،دقیق و خلاصه رویدادها ، گفته ها و اندیشه ها است که وبلاگ نویس و مسئول یک سایت خبری موظف به رعایت اصول خبری است. خبرنگار هم کسی است که به اتکا به ذوق و استعداد شخصی پس از گذراندن دوره آموزش تخصصی وظیفه تهیه و جمع آوری و تنظیم اخبار و انتقال آن از طریق وسایل ارتباط جمعی (مطبوعات- رادیو- تلویزیون- خبرگزاری و …) به مخاطبان را به عهده دارد. یک خبرنگار یا نویسنده خبر باید با شم خبری، در مسیر بودن خبر، تخصص، تماس با مردم، ایجاد صمیمیت، نگهداری نشانی منابع خبری، بررسی اسناد و مدارک، رعایت بی طرفی و … بتواند خبر صحیح و به دور از غرض را به مخاطبانش ارائه دهد.در واقعیت هرکس مسئول رفتار خویش است، اما در دنیای مجازی؛ افراد با هویت های مجازی، آزادی عمل و بیان بیشتری به دست می آورند و به راحتی از دست مسئولیت سخنان و اندیشه های خویش خلاص می شوند و چه بسا جرائم سایبری زیادی نظیر تهمت زدن و سوء استفاده های مالی و .. را مرتکب می شوند در نتیجه زمانی که در جامعه یی افراد را آنگونه که هستند قبول نمی کنند، فرد برای راه یافتن در جمع یا گروه مورد علاقه ی خود به ناچار از هویتی خودساخته و مجازی استفاده می کند که به آسانی دیگران را در معرض انواع افتراها و دروغ های ساختگی قرار می دهد.

سومین عامل بازدارنده در مبحث جرائم اینترنتی؛ عرف جامعه است. امروزه، کمتر کسی را می توان پیدا کرد که رصد اخبار و رویدادها و حتی وقت و سرگرمی اش را از وسایلی همانند تلفن همراه ؛ تبلت؛ رایانه و …با آن همه برنامه های به روز و رو به فزونش سپری نکند. شاید طیف وسیعی از سنین جامعه از افراد مسن جامعه تا نوجوانان ده؛ دوازده ساله، هرکدام به نحوی با این دنیای مجازی ارتباط برقرار کرده باشند.رصد اخبار و رویدادها کمتر از دقیقه ای در محافل نقل می شود . حرمت افراد براحتی خدشه دار می گردد و این بی حرمتی به افراد جامعه گاهی بسرعت باد انجام می شود و این در جامعه ای که ادعای فرهنگی بودن و برتری داشتن را دارد ، نازیباست .

سخن آخر اینکه تأمین امنیت چنین فضایی نیازمند آگاهی های کاربران؛ مدیریت صحیح مسئولین سایت ها و وبلاگ ها؛ مدیران شبکه های اجتماعی و احساس نیاز شهروندان جوامع مجازی به امنیت و آسایش و رویکردی اخلاق مدارانه به ارتباطات در جامعه مجازی است. که تا افراد به این مرحله از بلوغ فکری و نیاز روحی و فطری دست پیدا نکنند، تصور امنیتی همه جانبه در این فضا غیر ممکن خواهد بود. به امید روزی که انشاالله همه کاربران دنیای مجازی؛ همانند دنیای واقعی نسبت به همدیگر احساس مسئولیت کنند و به دنبال غرض ورزی و نشر دروغ و شایعه، تهمت و افترا و سایر رفتارهای نکوهیده در این دنیای مجازی نوپا نباشند. واقعیت این است که دنیای واقعی اورامانات همیشه خطه ای فرهنگی و متدین بوده و مردم قانونمدارش به دور از غرض ورزی ها همیشه با همدلی در کنار همدیگر زندگی کرده اند. امید است که در دنیای مجازی اش نیز، دیگر شاهد شایعه پراکنی ها؛ تهمت زدن ها و … نباشیم.

کوثر فخری

کارشناس روابط عمومی

پنج شنبه یکم مرداد 1394

  1. کوثر فخری

    سلام دوباره خدمت کاربران عزیز و بخصوص آقای ویسمرادی و سایر افرادی که نظر دادن.نمی دونم چرا گفتین زمانی دیگر آقای ویسمرادی. راستش هرچه تو این مدت در سایت ها و شبکه های مختلف اجتماعی می گشتم، لحن تند انتقادی و پرسش و پاسخ های تند و تیز زیاد می دیدم. نمی تونستم بی تفاوت باشم. در ضمن منظور بنده فقط خبرنگاران و مسئولان سایت ها نبود؛اگه با دقت مطلبم رو مطالعه کنید، متوجه خواهید شد بیشتر روی سخنم کاربران هستند.
    در جواب (دنیای مجازی نه واقعی) هم باید عرض کنم؛ فکر نمی کنم نوشتن درباره رفتارهای پسندیده انسانی، ایده آل گرایی باشه.اتفاقا این یه واقعیت، نه آرمان گرایی؛ در هر دین و مسلک و آیین و …. در نهایت: انسان دشواری وظیفه است…

  2. دلسوز هورامان

    با سلام
    سايه و قلم افراد پيشتر اوراق كاغذ را سياه مي نموند. به افرادي كه كاغذ را سياه مي كردند مي گفتند باسواد. سفيدي كاغذ هر چه بيشتر توسط قلم سياه شود، صاحب قلم را با سوادتر مي شمارند. نويسنده محترم قلم فرسايي نموده است. اما اين بار كاغذ سياه نكرده است بلكه در تاريكي تيري رها كرده است كه شايد به هدف اصابت نمايد. اهم دلايل براي اثبات اين ادعا بشرح زير است:
    1- عنوان بسيار كلي است. مصاديق تعرض بيان نشده است. متن روان و داراي سبك بايستي از آن برداشت هاي مختلف حاصل نشود.
    2- نويسنده از مسأله اي بسيار نگران شده است. خواننده از مسأله اطلاعي ندارد. از آسمان و ريسمان نويسنده خسته مي شود در متن چيزي دستگيرش نمي شود.
    3- قلمرو بحث يك مقاله بويژه اجتماعي بايستي مشخص باشد. تعرض به جان افراد، مال افراد و آبروي افراد در كجا اتفاق افتاده است؟ توسط چه كساني؟
    4- ذهن فرد نويسنده مملو از اطلاعات است. خواننده نمي تواند با ذهن خود ماهيگري كند و استنباط انجام دهد. تا مراد نويسنده كشف گردد.
    5- نويسنده شخصي به نام خانم فخري، به نظر من اين فرد احتمالا اهل روستاي خانقاه ي پاوه يا جوانرود باشد.
    6- موضوع مورد اشاره ممكن است در روستاي خانقاه اتفاق افتاده باشد و يا در جوانرود و …
    7- اين اتفاق كجا و در چه تاريخي روبداده است؟
    8- از ارنست هيمينگوي نقلي به ميان آمده است، مي پرسم جمله درست يعني چه؟ درستي آن با چه ابزاري سنجيده ميشود؟ همينگوي شاعر و نويسنده است درستي كلماتش توسط آثارش معلوم شد. درستي مقاله شما در اين جا چطور ارزيابي شود تا ذهن خواننده و جامعه رشد نمايد؟ و كوچكترها نيز ياد بيرند.
    9- چگونه فضاي مجازي از نظر شرعي و عرفي به بستري براي خودنمايي تبديل مي شود، آيا خود شما از اين قاعده استثناء هستي؟
    10- چطور امكان دارد دنياي واقعي افراد هميشه سالم باشد و لي دنياي مجازي شان نباشد. اين يك تناقض است. نويسنده محترم احتمالا اهل اورامانات باشد، يا بطور قطع به يقين هست. پس خودش نيز نمي تواند از حكمي كه صادر نموده است مسنثني گردد.
    11- نويسنده محترم مي تواند رشد كند بشرطي كه پخته تر بنويسد. مطالب كلي ننويسد. مصاديق را با ادب و متانت و مستدل بيان كند.
    12- انسان پرسش گر قوي تر از ديگران است. پرسش يعني نياز، پاسخ يعني واكنش. واكنش ها بايستي منطقي و منصفانه باشد. تا جامعه و افراد آن زمينه رشد پيدا كنند.
    13-ز فضاي مجازي محلي براي ارائه راه حل جهت مسائل جامعه خود استفاده نماييم. بهتر است ارائه تئوري ها و قوانين به عهده موسسات مربوطه باشد.

    14- از پرسش نهراسيم، چون انسان هاي مومن به خدا ريگ به كفش نبايستي داشته باشند.

  3. دنیای مجازی نه واقعی

    دنیایی که شما معرفی می کنید دنیایی ایده ال بدون غل و غش ،سالم این دنیا متعلق به آخرت است . ماهم می توانیم و باید تلاش کنیم که همچین دنیایی داشته باشیم .
    با توجه به بافت قبیله ایی و ارتباطات فامیلی که در لایه های مختلف جامعه ریشه دوانده و کاریش هم نمی شه کرد چون از خصوصیات جوامع اسیایی و خاوره میانه ای است . پس ارائه نظرات با اسمهای واقعی مشکلات فراوانی را در جامعه به وجود می آورد . درگیری از هم پاشیدن خانواده ها ، و گاها تهدیدات امنیتی . خوب در چنین جامعه ای شما انتظار دارید هر که نظر می دهد اسم خودش را کامل بنویسد . مطمئن باشید اگه اینجوری باید 99درصد کاربران نظر نمی دهند (این واقعیت است)ایده ال نیست . بعد از مدتی دیگر هیچکس به سایتها مراجعه نمی کند. و جریان اطلاع رسانی کند و کندتر می شود . درست همان است که شما عرض فرمودید اما باید واقعیتهای جامعه را در نظر گرفت . ما در دانشگاه ها فقط تئوری می خونیم اون هم مربوط به جوامع پیشرفته خوب با واقعیت های جوامع ما تطبیق ندارد .
    لازم است شما به عنوان یک کارشناس مطلب خود را بدون تعصب و خطاب قرار دادن سایت های منطقه خاصی و کلی ارائه می نمودید . نه اینکه یه جورایی انگار ازسایت خاصی گلگی دارین.

    • ++++

      فراموش نکنید خدای دنیای مجازی همان خدای دنیای واقعی است. در برابر کوچکترین افکار و عمل خوب و بد خود مسئولیم. خلاصه آنچه بود که خانم کوثری با مطلب خوبش،سعی در رساندن آن داشته است.

  4. مصطفی ویسمرادی

    مطلب خوب وموثری بود اما برای زمانی دیگر،به نظربنده باتوجه به اینکه درآستانه ی روز خبرنگار(19مرداد) قرار داریم به رسم قدرشناسی بهتربود ازطلایه داران اطلاع رسانی شهرمان بانگاشتن حتی چندجمله تقدیر می نمودیم آنان که چشمان بینا و زبان گویای جامعه هستند و جسورانه به استقبال ناملایمات می روند تا به آشکاری حقیقت و رونمایی واقعیت کمک کنند.
    وسخن آخراینکه آنان که هرگاه به نفع ما قلم فرسایی نمودند بی مثالند وهرگاه به زیان ما نوشتنددین گریز و قانون گریز ندوبه انسانیت تعرض نموده اند…

  5. ج دختر شایسته (کوثر)

    بخاطر: ادب ،روانی قلم ،منطق و اعتماد به نفست آفرین دخترم!!!
    و بدون تعارف آفرین نیز تقدیم جناب محمد باد!!!
    بهتر است ما هم یادبگیریم با ادبیاتی اینچنین نوشته ها… یکدیگر را نقد کنیم ونظر بدهیم !!!!!

  6. کوثر فخری

    سلام. از آقا یا خانم س، پاوه ای، محمد و سایر افرادی که مطلب بنده رو مطالعه کرده اند متشکرم. اما بیشتر خطاب بنده به آقای محمد است که با حوصله مطلب رو مطالعه و نقد کردند. باز هم متشکرم. اما راستش بنده هم لازم دانستم جواب نقد شما را بدهم که خدایی ناکرده شک و شبه ای برای کاربران عزیز پیش نیاید.
    اولا مردم خطه اورامانات به دین داری مشهورند و در اینکه هنوز در این منطقه دین اسلام شخصیت خود را حفظ کرده هیچ شکی نیست؛ اما صحبت بنده از اخلاقیات در همه ادیان است که صد البته انسانیت محور همه آنهاست و به جامعه شناسی اسلامی هم ربطی ندارد(خودتان بهتر واقفید که بیشتر جامعه شناسان و تئوریسین های جامعه شناسی و علوم نظری غربی و غیر مسلمان هستند). ثانیا این مطلب نقادانه و معترضانه بود، لزومی به تعریف و تمجید از این شبکه های اجتماعی و سایت ها نبود، زیرا به قول شما مطالب و موضوعات در این باب کم نیستند. شما از گردانندگان سخن گفته اید؛ حال اینکه مخاطب مطلب بنده کاربران در سطح منطقه و ارتباط صحیح و اصولی آنها با یکدیگر بوده و هست و کاری به سازندگان و گردانندگان فیس بوک و تویتر و … ندارم. اما اگر کسانی مانند شما به پیمایش های اجتماعی علاقمند هستند بسم ا…، بنده نیز موافقم و در صورت مجال کمک خواهم کرد. البته در ارتباط با جرایم سایبری هم بنده نمی توانم پاسخگو باشم! ولی از اینکه می توان این جرایم را پیگرد قانونی نمود مطمئن هستم و قانون در این زمینه تمهیدات خود را لحاظ کرده است.
    نمی دانم منظورتان دقیقا از دهه هشتاد چیست و چه ارتباطی با عرف دارد؟!!اگر منظورتان فرهنگ استفاده کاربران از اینترنت و دنیای مجازی می باشد،که باید عرض کنم همانگونه که مستحضرید فرهنگ و عرف هر جامعه ای مقوله ای نیست که با یک دهه به وجود آید یا حذف شود! سطح فرهنگی و شعور اجتماعی یک ملت به آهستگی به روز می شود و نمی توان به یقین گفت که در یک فرهنگی دیگر به سادگی هضم می شود، آنهم با غنای فرهنگی و عرفی منطقه ای مانند اورامانات.
    درضمن اگر بنده می خواستم جوابیه ای بنویسم به سادگی و بدون ترسی از شناخته شدن این کار را انجام می دادم.چرا باید در لفافه کلام و بصورت محافظه کارانه این کار را انجام دهم؟بنده با شایعه پراکنی، تهمت ، افترا و … مخالف می باشم که متاسفانه این روزها زیاد شاهد آن بوده ایم. دلیلی برای اینگونه اطلاعات کذبی که با نام های جعلی و بدون امضا بصورت خبر به دست مردم منطقه می رسد، نمی بینم. افراد و کاربران باید شجاعت این را داشته باشند که خبری صحیح با ذکر نام را بصورت حرفه ای در سایت ها و شبکه های خبری منعکس کنند و این حق مسلم مردم منطقه است که آگاهی درستی در این ارتباط داشته باشند. بنده متعجب هستم کسانی مانند شما که با اسم مستعار؛ نقدی به این زیبایی و رسایی می نویسد چرا باید شجاعت معرفی خود را نداشته باشند؟!
    در پایان به شجاعت کاک فرهاد صالحی و گردانندگان این سایت تبریک می گویم. اگرچه مطلب بنده ممکن بود برخلاف برخی از مطالب درج شده در این سایت باشد، اما با نقادی ام مخالفت نکرده و آن را در سایتشان درج کردند. امیدوارم در کارشان موفق باشند و همچنان شجاعتشان را در جهت درستی سوق داده و سکاندار مطمئن و صادقی برای خبررسانی منطقه باشند.

  7. س

    مقاله ی جامع و مفیدی بود. امیدوارم حس مسئولیت پذیری صاحبان سایت ها را بیشتر کند.وهمه ما را در جهت استفاده درست از شبکه های اجتماعی سوق دهد.
    باتشکر

    • محمد

      با سلام
      مطالب خوبی بود ولی بیشتر سیاه نمایی شده بود.
      درسته شبکه های اجتماعی و فضای مجازی دارای معایبی بوده و هست (همانگونه که شما نقل کرده اید) ولی چند تا نکته وجود داره که شما به هر دلیلی به اونها نپرداختین:
      1- راهکارهایی رو می بایست ارائه می دادین که متاسفانه مطالبی که شما مطرح کردین بیشتر مبانی تئوری بر مبنای جامعه شناسی اسلامی بوده و در بردارنده پیشنهادات کاربردی نبوده.
      2- دنیای مجازی و بخصوص شبکه های اجتماعی که روز به روز در جامعه کاربردی تر می گردند، علاوه بر نقاط ضعف در بردارنده نقاط مبثتی می باشد که به آنها پرداخته نشده است.
      3- گرداندگان شبکه های اجتماعی به این باورهای دینی اعتقادی نداشته و ندارند، چون این شبکه ها (فیسبوک، تویتر، تلگرام و …) در خارج از کشور مدیریت می گردند، هدفشون ارتباط بوده نه تعالیم دینی و اخلاقی و …
      4- اصولا پرداختن به این مسائل بیشتر نیاز به پمایشی اجتماعی چه در سطح مردمی و چه از دیدگاه جامعه شناسان، مردم شناسان، روانشناسان، علمای تلعیم و تربیت و دینی دارد، نه نظریات شخصی و بر مبنای تئوری های جامعه شناسانه و فلسفی – دینی که گاها با جامعه هدف سنخیتی کامل ندارد.
      5- در مورد قوانین جرائم سایبری بندهایی رو مطرح کردید که با یه بررسی ساده می تونید به این نتیجه برسید که نه تنها این قوانین به درستی پیاده نمیگردند بلکه حتی در خبرگزاری های رسمی دولتی و صدا و سیما نیز بیشتر آنها نادیده گرفته می شوند.
      6- عرف جامعه رو به عنوان یکی از دلایل بازدارنده مرح نموده اید که به نظر منظور شما از عرف جامعه، عرف دهه 80 باشه نه عرف حال حاضر مردمان شهر پاوه!!! پاوه و مردمان دهه 80 و با حال حاضر خیلی تفاوت داره!
      7- احتمال اینکه این نوشتار شما در جهت دفاع از شخص یا سازمان خاصی بوده ، به چشم می خورد که باید عرض شود اگه هدف این بوده شما می تونستید اقدام به جوابیه نمایید ….
      8- تجربه نشون داده در بیشتر مواردی که اعلام شده خبری صحت نداشته و یا به قول معروف کذب محض بوده، پس از مدت زمانی به عنوان واقعیت و آرام آرام به جامعه تزریق میشه که این میتونه از نقاط قوت این شبکه ها باشه!!!
      9- شما به عنوان کارشناس روابط عمومی بهتر به وظایف ارگان های مختلف در جهت مدیریت این گونه شبکه ها واقفید، اما در این مورد مطلبی رو ….
      نکته آخر هم اینکه از نویسنده و جناب آقای صالحی عزیز درخواست میکنم، مقالاتی که در سابت بارگذاری می کنید ورای تئوری ها و مطالب کتابی باشه و بیشتر به آسیب شناسی پرداخته و راهکارها ارئه گردند زیرا مطالب این چنینی هم بستر فرهنگی جامعه رو در نظر نمیگیره و هم اینکه با یه وبگردی ساده قابل دسترسی هستند.
      ایام به کام

  8. پاوه ای

    البته هم عیبش بگفتی یک حسنش را هم بگو.
    این دنیای مجازی مجالی است برای عزیزانی که در جامعه مقام و منصب و تریبونی برای گفتن ندارند.

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است -
آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد -

پایگاه خبری ،تحلیلی سلام پاوه |