3 Comments

  1. 3

    شهروند

    منم به نوبه خود از تمامی دوستانی که زمینه افتتاح این کلینیک را کلنگ زدنند کمال تشکر را دارم ودر این جا هم به عنوان یک مریض یا مراجعه کننده از دکتر جدیدمتخصص داخلی این کلینیک خانم تهمینه .. کمال رضایت وتشکر را دارم

    پاسخ دادن
  2. 2

    شارمند

    با نظر کارشناسی دکتر برهان موافقم.
    در کشورهای پیشرفته بهداشت مقدم بر درمان است و دولتها انرژی اصلی خود را بر مقوله بهداشت معطوف می نمایند.
    در شهر و دیار ما بهداشت تقریباً تعطیل است. زیرا نسبت به مقابله با تهدیدات حوزه سلامت تقریباً هیچ کاری صورت نمیگیرد. موارد زیر (علاوه بر موارد کلی که جناب ولدبیگی بر شمردند و در کل کشور صدق می نمایند) از جمله تهدیداتی هستند که حوزه بهداشت با آنها دست به گریبان است و کسی هم به حمایت عملی و اصولی نمی پردازد (متاسفانه):
    – سگهای ولگرد (ضمن ایجاد اذیت و آزار، سبب انتقال بسیاری از بیماریها هستند)
    – کمبود آب در شهر و حتی استفاده از آب هانی کوان جهت رفع این مشکل که از لحاظ کیفی با حرف و حدیثهایی مواجه است.
    – عدم مبارزه همه جانبه با عوامل خطرساز مانند قلیان، مواد مخدر، مشروبات الکلی و …
    – عدم مدیریت حفظ محیط زیست که از شاخه های بهداشت (بهداشت محیط می باشد)
    – توجه نامناسب به اوقات فراغت، بیکاری و … که سهم بسزایی در مشکلات روانی دارد.
    – و ….

    پاسخ دادن
  3. 1

    دکتر برهان

    ضمن ابراز خوشحالی از افتتاح این کلینیک و آرزوی سلامتی و موفقیت برای مدیران شبکه بهداشت و در مان پاوه از جمله همکار محترم جناب آقای دکتر محمود نژاد . وجود مراکز درمانی مجهز به کادر با انگیزه و متخصص در حوزه کاری خود و نیز امکانات تشخیصی و درمانی کافی و امروزی ، یکی از ضرورت های صیانت از سلامت و بازیابی سلامت شهروندان می باشد . برقراری و راه اندازی چنین مراکزی در درجه اول بر عهده حاکمیت وقت و در مراحل بعد افراد و نهادهای غیر دولتی انتفاعی یا خیرخواه و در همان حال با انگیزه و علاقمند است . یادمان باشد که در قیاس با گذشته های دور ( مثلا 30 سال پیش ) هنوز امکانات موجود در مراکز درمانی شهر پاوه فاقد برخی خدمات تخصصی همانند انجام اعمال جراحی چشم ، ENT و ارتوپدی می باشد ، که این متاسفانه نوعی عقبگرد محسوب می شود . این وضع در حالی است که تعداد پزشکان متخصص این رشته ها در ایران اکنون به مراتب بیش از 30 سال قبل است . چرا چنین است بماند برای وقتی دیگر .
    اما خواستم از این فرصت استفاده کنم و موضوع مهمتر از درمان را ( بهداشت عمومی ) نیز یادآوری نمایم . به گواه آمارهای رسمی وزارت بهداشت ، هم اکنون حدود 90% شهروندان گرفتار مشکللات دهان و دندان ، درصد قابل توجهی دچار مشکلات تغذیه ای و تبعات آن ( مانند بیماری های دیابت ، فشار خون بالا ، اضافه وزن و چاقی و …) ، عده زیادی دچار اعتیاد به سیگار و قلیان و مواد روانگردان ، میلیون ها و شاید دهها میلیون نفر دچار مشکلات روحی و روانی ( سایکولوژیک) مخصوصا افسردگی و اضطراب و همه مردم ایران در معرض خطر سوانح جاده ای ، خانگی و شغلی می باشند . اگر قبول داریم که پیشگیری بهتر از درمان است ، بنابراین باید برنامه و ماستر پلانی برای مقابله با این همه مشکلات داشته باشیم تا خروجی این وضع میلیون ها نفر افراد بیمار و ناتوان نباشند و آنوقت سیستم درمان ما در مقابل هزینه های سنگین چنین وضعی به زانو در آید. بنظر می رسد که سرانه درمان در ایزان ( اعم از بخش دولتی و خصوصی ) به مراتب از خیلی کشورهای متوسط جهان بیشتر باشد ، ولی متاسفانه چون سیستم بهداشت مستحکمی آنرا پشتیبانی نمی کند ، همچنان لنگ می زند و گاه دچار عقبگرد می شود . متاسفانه اکنون دیدگاه بسیاری از شهروندان نسبت به سیستم بهداشت و درمان ( مخصوصا پزشکان در همه سطوح ) منفی و مبتنی بر عدم اعتماد است . بازهم با کمال تاسف خود پزشکان نیز بعضا در قالب تاجرانی ظاهر می شوند که گویا قرار است از این وضعیت سود ببرند و رسالت شغلی خود را به فراموشی سپرده اند . در یک کلام سیستم بهداشت و درمان ما اکنون بیمار است و نیاز به مداوا دارد . اگر خود طبیبان و مدیریت سیستم بهداشت و درمان آستین همت را بالا نزنند ، سرنوشت این بیمار روبه احتضار است . با سپاس
    دکتر ولدبیگی
    15/1/1395

    پاسخ دادن

نظر دادن

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *