5 Comments

  1. 5

    ولدبیگی

    ضمن تشکر از همشری(شاید برخی از کلماتی که به کار میبرم تکراری، کلیشه ای و تا حد زیادی مردم ما از انها تنفر داشته باشند اما متاسفانه واقعیت هستند… )
    این نکته را یاداور شوم که جامعه بیشتر سنتی کل ایران و شهر ما در این دوران پیشرفت رسانه و و جنگ نرم دقیقا و با برنامه ریزی بسیار دقیق و حساب شده از هر سو مورد تهاجم قرار گرفته است و در این بین شهر ما پاوه بدلیل به ظاهر روشن فکر بودن مردم و به روز بودن اکثریت جامعه به نسبت بیشتری از این امکانات استفاده می کنند و تاثیر ان هم بیشتر خواهد بود…
    بد نیست درباره مدیران شبکه های فاسی زبان که مورد علاقه بیشتر مردم ایران و شهر ما هستند تحقیق نماییم تا به واقعیاتی که پشت پرده این همه زیبایی است پی ببریم شاید قدری رویکرد خود را اصلاح نماییم
    نمی توان از برخی رفتارهای کودکان و حتی بزرگسالان به راحتی گذر کرد رفتاری که کپی برابر اصل این شبکه ها می باشد و در طول زمان می تواند حتی جامعه ای را نابود کند ….

    پاسخ دادن
  2. 4

    همشهری

    ضمن تشکر از نگارنده متن لازم است به این نکته دقت کنیم که پیشرفت وفراگیر شدن وسایل ارتباطات باعث شده که انسانها با افکار متنوع و رسوم و پوششهای متنوع بتوانند با همدیگر تعامل داشته باشند و صد البته تاثیر پذیری انها از هم دیگر غیر قابل پیشگیری و انکار ناپذیر است و اینکه ما بیاییم این تاثیر پذیری را برنامه ریزی شده و طبق نقشه طراحی شده و زیر عنوان تهاجم بیان کنیم فکر کنم ناشی از توجه نکردن به روند تحولات اجتماع با در نظر گرفتن ابزارهای ارتباطی باشد.نمیشود و غیر حقیقی است که حالت سکونی برای مسائل فرهنگی و اجتماعی قائل شد چرا که اگر چنین بود انسان در همان مرحله عصر سنگ تا حالا باقی مانده بود .چگونه میشود با ایجاد جوی خشک و شکننده در منزل، جمع کردن ماهواره، یا ایجاد پارازیت و …..به جدال با این پدیده سیال اجتماعی رفت؟وامید توقف این نیروی روان و جاری را داشت.فقط در صورتی میتوان این کار را کرد که یک اجتماع کاملا ایزوله درست کرد و دورآن را دیوار بلندی کشید و هر گونه ارتباط با دنیای بیرون آن را قطع کرد و هر گونه حس سوال و تفکر و علم و هنرو موسیقی را از انسانهای آن گرفت .ایا ایجاد چنین فضایی امکان پذیر است؟اگر امکان پذیر بود لابد نمونه های از ان را تا حالا شاهد میبودیم.پس امید به یک دست شدن جوامع و انسانها و اینکه همه مثل هم بیاندیشند و بپوشند و بخورند و…. امید واهی خواهد بود و با چنین ذهنیتی به طرح برخی مسائل پرداخت.

    پاسخ دادن
  3. 3

    ناشناس

    هیچکدام ازاینادلیل نمیشه که باامواج پارازیت به جان مردم افتاد!خطرارسال امواج پارازیت بیشترازآسیبهای ماهواره است.لطف کنیدراجع به این خطرات هم بنویسید!

    پاسخ دادن
  4. 2

    مدریک ولدبیگی

    با سلام خدمت شما برادر بزرگوار
    موضوع به بسیار حساس و مهمی اشاره کرده اید و خدارو شکر توانسته اید تا حد زیادی مطلبی کامل و مفید را برای خوانندگان گرانقدر و مردم عزیز شهرمان فراهم نمایید
    هرچند مطلب بسیار کلی می باشد و بسیاری از موارد در حد جزء قابل اجرا ممی باشند

    شهر پاوه با وجود دارا بودن مردمانی که از نظر فرهگ و ادب و دیانت در منطقه و کل ایران شناخته شده می باشند، اما متاسفانه بساری از خانواده ها و مردم شهرمان بخاطر زیرکی و برنامه ریزی دقیق و حساب شده برخی از این شبکه های ماهواره ای گرفتار شده و شاهد بازتاب ان در رفتارهای همشهریان در خانواده و جامعه هستیم ….که امید است همه مردم عزیز شهرمان به نوبه خود با قدمهای کوچک و مشاوره گرفتن از افراد اگاه در این زمینه، حداقل خود و خانواده خود را از این تهاجم همه جانبه حفظ نماییم….
    از همه بزرگوارانی که به نحوی می توانند در این راه کار مفیدی انجام دهند خواهش می کنم کوتاهی نکنند
    بخصوص مسءولین ادارات و انجمنها و همه کسانی که تریبون در اختیار دارند
    باتشکر

    پاسخ دادن
  5. 1

    فاروق خسروی

    خدمت همه بینندگان این وبسای عرض سلام همچنین عرض تبریکات فراوان بخاطر نو شدن تبیعت را داشته امید آنست که همهی ما در این سال به هر نحوی از دردسرهای دنیوی رهایی یابیم به امید پروردگار یکتا بسیار خوشحالم که مطلبی را با تهیه و تنظیم استاد گرانقدر و دلسوز که من اسمش را در بهزیستی به عنوان رییس نمیگذارم بخاطر اینکه ایشان بحدی با مددجو ها راحت و نزدیکند که در این مطلب رازداری که آمده بود پرده پوشی که آمده بود ضمن اینکه با مددجو ها رعایت می کنند همیشه همانند تکیه گاهی محکم هم برای مددجویان خویش بوده و مددجویان ایشان را همیشه جزء خانواده خودشان دانسته اند البته همی اعزای بهزیستی جزء یک خانواده هستند اما ایشان چون در رأس کارند با دغدغه ها و مشکلاتی که استفاده نادرست کردن از فضا های مجازی یا ماهواره ها بوجود میآید بیشتر برایشان ملموس است پس جناب رییس آقای محمدی عزیز از مطلب زیبایتان سپاسگزار و و امیدوارم کمی همی ما هر کدام به نوعی به خود بیاییم با تشکر فاروق خسروی

    پاسخ دادن

نظر دادن

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.